Okulary po 40 roku życia

Okulary progresywne to najlepsze rozwiązanie dla osób po 40 roku życia.

Większość osób po 40 roku życia zaczyna odczuwać, że ich wzrok zaczyna pogarszać się przy patrzeniu na bliskie odległości.

Jest to naturalny proces związany z fizjologią układu optycznego oka i określany jest jako prezbiopia, czasami jeszcze jako starczowzroczność. Nie wszyscy odczuwają ten brak ostrości w tym samym wieku.

Jest to cecha trochę osobnicza, zależna od typu wady wzroku oraz wskazuje się również na zależność od szerokości geograficznej - w Afryce prezbiopia dotyka średnio rzecz biorąc osób między 30 a 40 rokiem życia, w Skandynawii bardziej przed 50 rokiem życia.

Osoby krótkowzroczne najczęściej otrzymają dodatkowe okulary do czytania w okolicy 50 roku życia lub będą "broniły się" przed nimi aż do późnych lat (po prostu zdejmując okulary - bez nich potrafią czytać).

Najprostsze okulary po 40 roku życia są "okulary do czytania", wyposażone w szkła jednoogniskowe, zapewniające ostrość widzenia w obszarze około 40 cm, okulary progresywne zaś zapewniają praktycznie na każdą odległość.

Ten obszar jest znacznie dłuższy u osób w wieku 40 lat (mają mniejszy dodatek do bliży, czyli sprawniejsza akomodację) i osoba w takich okularach poradzi sobie nawet w pracy z komputerem jak i z bliższymi, bardziej precyzyjnymi pracami.

Około 50 r.ż. zaczyna dokuczać brak głębi ostrego widzenia i w tym momencie zaczynamy rozważać dużo bardziej wygodne i nowoczesna okulary typu Office, w których można obserwować bliż, obszar pośredni (czyli najczęściej komputer, ale też i inne zadania), w niektórych konstrukcjach odległości 3-5 m (zależnie od konstrukcji szkieł oraz zakresu akomodacji użytkownika) .

W obydwu przytoczonych sytuacjach użytkownik z reguły nie będzie w stanie prawidłowo widzieć na dal i najczęściej będzie okulary zdejmował lub starał się obserwować dal ponad okularami. Dla takich osób mamy rozwiązanie w postaci szkieł dwuogniskowych lub progresywnych, których konstrukcja umożliwia widzenie na wszystkie odległości.

Okulary dwuogniskowe z reguły zapewniają dobre widzenie na daleko lub komputer (zależnie, jaka moc jest wykonana jako główna), okulary progresywne jeszcze więcej - na odległości pośrednie.

Pole do bliży oferowane przez segment do czytania jest z reguły zadowalające i można je dopasować dobierając jego szerokość, np. 25 mm, 35 mm lub nawet 45 mm. Z czasem zaczyna brakować głębi ostrości i trudno w nich swobodnie obserwować monitor komputera.

Okulary dwuogniskowe to obecnie coraz mniej popularna metoda korygowania wzroku u osób po 40 r.ż., jednak dla wielu osób bardziej atrakcyjna ze względu na cenę. Inna grupa użytkowników to osoby  przyzwyczajone do tej konstrukcji (często osoby po 70 r.ż.). Takie rozwiązanie często też stosujemy w okularach ochronnych korekcyjnych, gdzie szerokość pola widzenia do bliży jest nadrzędna.

Okulary do czytania i komputera oferują wygodę obserwacji przedmiotów i tekstu w obszarze bliskim oraz na ekranie monitora komputerowego.

Dodatkowo nie mają widocznej linii podziału stref mocy jak w okularach dwuogniskowych, ponieważ zmiana mocy jest płynna. Najczęściej jest ona ograniczona do zakresu 0,75- 1,5 dioptrii, aby zapewnić łagodne przejście między strefami i odpowiednio szerokie pola widzenia.

Okulary progresywne zapewniają widzenie na wszystkie odległości bez irytującej linii podziału, ale aby uzyskać szerokie pola widzenia, należy wybrać najbardziej zaawansowane konstrukcje.

Okulary progresywne klasycznych konstrukcji będą miały węższe pola widzenia niż okulary do czytania i komputera (tzw. office). Można w tych okularach zastosować zaawansowane szkła progresywne, które oferują szerokie pola widzenia. W najlepszych konstrukcjach można funkcjonować prawie jak w szkłach jednoogniskowych, jednak podstawowym warunkiem uzyskania tego efektu jest precyzyjne badanie wzorku.

okulary progresywne do czytania i komputera

Materiały Essilor